নিজ কন্যার প্রতি ব্রহ্মার কাম বাসনা
নিজ কন্যা সরস্বতীকে দেখে একদা ব্রহ্মাও তাঁর রূপলাবণ্যে মুগ্ধ হয়েছিলেন। তখন ওই কন্যা আত্মরক্ষার জন্য মৃগীরূপ ধারণ করে পলায়ন করলে ব্রহ্মাও নির্লজ্জভাবে মৃগরূপ ধারণ করে তাঁর পশ্চাদ্ধাবন করেছিলেন।
প্রজাপতি: স্বাং দুহিতরং দৃষ্ট্বা তদ্রূপধর্ষিত: ।
রোহিদ্ভূতাং সোঽন্বধাবদৃক্ষরূপী হতত্রপ: ॥ ৩৬ ॥
শ্রীমদ্ভাগবত পুরাণ ৩ স্কন্ধ ৩১ অধ্যায় শ্লোক ৩৬
रोहिद्भूतां सोऽन्वधावदृक्षरूपी हतत्रप: ॥ ३६ ॥
রোহিদ্ভূতাং সোঽন্বধাবদৃক্ষরূপী হতত্রপ: ॥ ৩৬ ॥
dṛṣṭvā tad-rūpa-dharṣitaḥ
rohid-bhūtāṁ so ’nvadhāvad
ṛkṣa-rūpī hata-trapaḥ
prajā-patiḥ — Lord Brahmā; svām — his own; duhitaram — daughter; dṛṣṭvā — having seen; tat-rūpa — by her charms; dharṣitaḥ — bewildered; rohit-bhūtām — to her in the form of a deer; saḥ — he; anvadhāvat — ran; ṛkṣa-rūpī — in the form of a stag; hata — bereft of; trapaḥ — shame.
At the sight of his own daughter, Brahmā was bewildered by her charms and shamelessly ran up to her in the form of a stag when she took the form of a hind.
